Parki Narodowe Wybrzeża
Polska północna jest rejonem wzmożonego ruchu turystycznego, ale i ostoją dzikiej, nieskażonej cywilizacją przyrody. Zlokalizowane tu parki narodowe należą do najpiękniejszych w kraju. Wycieczka w takie miejsce to ciekawa alternatywa dla zgiełku plaż i deptaków.
Na środkowym wybrzeżu Bałtyku położony jest Słowiński Park Narodowy. Został on Utworzony w 1967 roku, a blisko 20 tysięcy hektarów jego powierzchni to m.in. 10214 ha wody oraz 4599 ha lasów. Nazwa parku pochodzi od Słowińców, grupy ludności kaszubskiej zamieszkującej przed wiekami te podmokłe, niedostępne, nieatrakcyjne gospodarczo tereny. W miejscowości Kluki znajduje się skansen, w którym prezentowana jest bogato kultura tej grupy etnicznej.
W wyniku działalności morza wyrzucającego tu przez stulecia tony piasku powstały tu zachwycające wydmy ruchome. Największy obszar wydmowy o powierzchni ok. 500 ha znajduje się na Mierzei Łebskiej.. Wydmy osiągają wysokość ponad 30 m n.p.m. i przenoszone wiatrem wędrują z szybkością 3-10 m w ciągu roku. To prawdziwa przyrodnicza osobliwość, podobnie jak jeziora oddzielone od morza jedynie wąskimi mierzejami. Przez teren parku przepływa także 7 rzek.
Niedostępność terenu sprawia, że w ciągu prawie całego roku na terenie parku ptactwo znajduje tu miejsce do gniazdowania czy wypoczynku w czasie przelotów. Obszar parku zasiedlają bieliki, orlik krzykliwy, orzeł przedni, puchacz, kruk, łabędzie i liczne gatunki kaczek. Wśród ssaków liczne są jelenie, sarny, dziki, jenoty i zające.
Park oferuje turystom 140 kilometrów pieszych szlaków turystycznych, które przebiegają przez najbardziej charakterystyczne przyrodniczo i krajobrazowo tereny. Nad jeziorami usytuowane są wieże i pomosty widokowe. Jeziora parku wyłączone są z ruchu turystycznego za wyjątkiem trasy żeglugowej Łeba - Kluki na jeziorze Łebsko, gdzie prowadzony jest przewóz turystów łodzią o napędzie elektrycznym.
W roku 1977 UNESCO uznało park za Światowy Rezerwat Biosfery.
Woliński Park Narodowy leży w pobliżu granicy polsko - niemieckiej, obejmując północno - zachodnią część wyspy Wolin, u ujścia Odry. To pierwszy w Polsce park morski. Utworzono go w 1960 roku, a jego obecna powierzchnia wynosi niemal 11 tysięcy ha, z czego ponad 4,5 tysiąca stanowią lasy.
W jego krajobrazie dominuje wybrzeże klifowe ciągnące się na przestrzeni 15 km i wysokie do 95 m, a także wzgórza morenowe, które zajmują trzy czwarte powierzchni lądowej parku.
Warto się tam wybrać dla niepowtarzalnych malowniczych widoków. Roztaczają się one na piekne polodowcowe jeziora w głębi lądu i na morze tworzące piaskowe urwiska.
Uwagę zainteresowanych osobliwościami przyrody zwróci buczyna storczykowa. Wykształciła się ona na szczególnym typie gleby tzw. nasypie przyklifowej, powstającej przez nawiewanie drobnych cząstek minerałów z klifu do wnętrza lasu. W tym szczególnym zespole roślinnym rośnie m.in. 9 gatunków storczyków.
Park to także prawdziwy raj dla ptaków. Przez Wolin przebiega główny szlak przelotu ptaków wzdłuż wybrzeża Bałtyku. Obszar delty Świny został zaliczony do ostoi ptaków o znaczeniu europejskim. Aktualnie m.in. prowadzona jest reintrodukcja puchacza. Wody Zatoki Pomorskiej to biotop wielu gatunków zwłaszcza ryb oraz rzadszych ssaków morskich - foki szarej i morświna. W Rezerwacie Pokazowym Żubrów utrzymywana jest hodowla tego rzadkiego zwierzęcia, które przed wiekami królowało w europejskich lasach.
Obserwację przyrody na terenie parku umożliwiają cztery punkty widokowe oraz sieć szlaków turystycznych (łącznie ok. 46 km) i ścieżek dydaktycznych. Szczególnie licznie odwiedzane miejsca to: Jezioro Turkusowe o specyficznym kolorze wody, wzgórze Zielonka, Rezerwat Pokazowy Żubrów oraz punkty widokowe “Gosań” i “Kawcza Góra”.
Interaktywna Mapa
Partnerzy projektu
Gminy Partnerskie
Polecamy
